( 1 ) جعفر بن سليمان از اعتراف و صراحت او شرم كرد و دستور داد كه آزادش كند . محمد بن اسماعيل مىگويد : - سال صد و چهلم هجرت سفيان بخاطر پاره‌ى از احتياجات زندگيش مرا بخانه‌اش طلبيد و در ضمن از من سراغ محمد بن عبد اللَّه را گرفت كه او چگونه است ؟ در پاسخش گفتم : - خوب است . سفيان گفت : - اگر خدا بخواهد كه امت اسلام را بسعادت برساند زمام امرش را بدست محمد خواهد داد . - گمان نداشتم كه اين همه خوشحالم كنى . سفيان گفت : - سبحان اللَّه ، مگر در ميان بندگان خدا از ملت شيعه ملتى گرامىتر ميشناسى ؟ و بعد نام زبيد و سلمة بن كهيل و حبيب بن ابى ثابت و ابو اسحاق سبيعى و منصور بن معتبر و اعمش را بر زبان آورد . به او گفتم : - ابو الحجاف فراموشت نشود .